## Tło

Przez dziesięciolecia naukowcy badali Słońce z daleka, wykorzystując satelity do przechwytywania obrazów i zbierania danych. Jednak żadna sonda kosmiczna nigdy nie odważyła się zbadać z bliska tajemniczej atmosfery naszej gwiazdy.

## Misja sondy słonecznej Parker

Misja sondy słonecznej Parker NASA ma to zmienić. Ten przełomowy statek kosmiczny, którego start zaplanowano na lipiec 2018 roku, wyruszy w śmiałą, siedmioletnią podróż do Słońca. W przeciwieństwie do poprzednich misji, sonda słoneczna Parker nie полетит bezpośrednio w kierunku Słońca. Zamiast tego wykorzysta Wenus jako grawitacyjną procę, wykonując siedem przelotów w trakcie trwania swojej misji. Każdy przelot będzie zbliżał sondę do Słońca, aż w końcu w 2024 roku wejdzie do korony gwiazdy, czyli najdalej wysuniętej warstwy jej atmosfery.

## Cele naukowe

Misja sondy słonecznej Parker ma kilka kluczowych celów naukowych:

• Pomiary cząstek w wietrze słonecznym: Naukowcy będą badać naładowane cząstki emitowane przez Słońce, znane jako wiatr słoneczny. Cząstki te odgrywają kluczową rolę w pogodzie kosmicznej i mogą wpływać na pole magnetyczne i atmosferę naszej planety.
• Trójwymiarowe obrazowanie korony: Statek kosmiczny wykona pierwsze w historii trójwymiarowe zdjęcia korony Słońca, ujawniając jej złożoną strukturę i dynamikę.
• Analiza pierwiastkowa: Sonda słoneczna Parker przeprowadzi inwentaryzację pierwiastków obecnych w atmosferze Słońca, dostarczając informacji na temat składu i ewolucji gwiazdy.
• Pomiary pola elektrycznego i magnetycznego: Statek kosmiczny zmierzy pola elektryczne i magnetyczne w atmosferze Słońca, pomagając naukowcom zrozumieć, w jaki sposób pola te kształtują zachowanie gwiazdy.
• Emisje radiowe: Sonda słoneczna Parker zbada emisje radiowe ze Słońca, które mogą dostarczyć cennych informacji o aktywności gwiazdy i jej polu magnetycznym.

## Wyzwania i cuda inżynierii

Aby przetrwać podróż przez ekstremalne środowisko Słońca, sonda słoneczna Parker została precyzyjnie zaprojektowana, aby wytrzymać:

• Naładowany pył: Statek kosmiczny musi wytrzymać bombardowanie cząstek pyłu o wysokiej energii, które przenikają wewnętrzny układ słoneczny.
• Wybuchy promieniowania: Sonda słoneczna Parker będzie narażona na intensywne promieniowanie, w tym promienie X i promieniowanie ultrafioletowe, które mogą uszkodzić jej wrażliwe instrumenty.
• Ekstremalne temperatury: Osłona termiczna statku kosmicznego musi wytrzymać temperatury do 2600 stopni Fahrenheita, wyższe niż temperatura powierzchni Wenus.

## Znaczenie i wpływ

Oczekuje się, że misja sondy słonecznej Parker zrewolucjonizuje naszą wiedzę o Słońcu i jego wpływie na Ziemię i Układ Słoneczny. Poprzez bezpośrednie eksplorowanie atmosfery gwiazdy naukowcy mają nadzieję:

• Uzyskać wgląd w podstawowe procesy, które napędzają aktywność Słońca, takie jak rozbłyski słoneczne i koronalne wyrzuty masy.
• Poprawić naszą zdolność przewidywania zjawisk kosmicznej pogody, które mogą zakłócać komunikację satelitarną i sieci energetyczne.
• Zrozumieć rolę Słońca w kształtowaniu klimatu i warunków sprzyjających życiu na naszej planecie.

## Najnowsze wiadomości i aktualizacje

Aby uzyskać najnowsze wiadomości i aktualizacje dotyczące misji sondy słonecznej Parker, odwiedź stronę internetową NASA pod adresem: [Wstaw adres URL witryny NASA]

Nieoczekiwane uruchomienie silnika w kapsule Sojuz

We wtorek nieoczekiwane uruchomienie silnika w zadokowanej kapsule Sojuz wysłało Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) na inną orbitę. Rosyjska agencja kosmiczna Roskosmos poinformowała, że specjaliści wciąż badają przyczynę uruchomienia silnika, ale podkreśliła, że załoga stacji nie jest w niebezpieczeństwie.

Tło: kapsuły Sojuz i ISS

Kapsuły Sojuz to rosyjskie statki kosmiczne, które odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu ISS. Transportują astronautów na stację i z powrotem, a w przypadku awaryjnego lądowania służą jako „łodzie ratunkowe”. Zazwyczaj do stacji jest stale zadokowana co najmniej jedna kapsuła Sojuz.

Awaria Sojuza w maju

W maju kapsuła Sojuz nie dotarła na ISS z ładunkiem z powodu poważnej awarii krótko po starcie. Awaria spowodowała, że statek zaczął wirować i ponownie wszedł w ziemską atmosferę. Incydent ten spowodował opóźnienia harmonogramu NASA i innych agencji kosmicznych, a astronauci byli zmuszeni pozostać w kosmosie dłużej niż oczekiwano.

Skutki awarii silnika

Na szczęście wstrząs ISS spowodowany awarią silnika nie wpłynie na zaplanowany na ten tydzień powrót astronautów na Ziemię. NASA potwierdziła, że dowódca Terry Virts i inżynierowie lotu Anton Szkaplerow i Samantha Cristoforetti opuszczą stację statkiem Sojuz w czwartek. Kolejna misja Sojuza jest zaplanowana na lipiec.

Trwające dochodzenie

Roskosmos nadal bada przyczynę awarii silnika. Agencja odmówiła podania informacji, która z dwóch obecnie zadokowanych do stacji kapsuł Sojuz uległa awarii.

Środki bezpieczeństwa na ISS

Pomimo nieoczekiwanego uruchomienia silnika, ISS pozostaje bezpiecznym środowiskiem dla astronautów. Stacja jest wyposażona w wiele zduplikowanych systemów i protokołów bezpieczeństwa, aby zapewnić dobre samopoczucie jej załogi.

Dodatkowe szczegóły

Dowódca Terry Virts

Dowódca Terry Virts jest amerykańskim astronautą, który obecnie pełni funkcję dowódcy ISS. Posiada bogate doświadczenie w przestrzeni kosmicznej, wcześniej uczestniczył w trzech misjach wahadłowców kosmicznych i jednym długoterminowym pobycie na ISS.

Inżynierowie lotu Anton Szkaplerow i Samantha Cristoforetti

Inżynier lotu Anton Szkaplerow jest rosyjskim kosmonautą, który odbył dwie poprzednie podróże na ISS. Inżynier lotu Samantha Cristoforetti jest włoską astronautką, która obecnie odbywa swoją pierwszą misję na ISS.

Harmonogram misji Sojuz

Kolejna misja Sojuza na ISS jest zaplanowana na lipiec. Misja ta dostarczy na stację nową załogę astronautów i sprowadzi na Ziemię trzech obecnych członków załogi.

Kapsuła Sojuz jest niezbędnym elementem ISS, zapewniając transport i możliwości ewakuacji awaryjnej. Chociaż ostatnia awaria silnika była niepokojącym incydentem, ISS pozostaje bezpiecznym i pewnym środowiskiem dla astronautów. Roskosmos nadal bada przyczynę awarii, aby zapobiec podobnym zdarzeniom w przyszłości.

Odkrywanie ukrytych głębi Księżyca

Powierzchnia Księżyca jest usiana głębokimi jaskiniami i dołami, które zawierają kuszące wskazówki dotyczące historii Księżyca i jego potencjału dla przyszłego osadnictwa ludzi. NASA rozważa przełomową misję o nazwie Moon Diver, łazik terenowy zaprojektowany do zjeżdżania na linie do jednego z tych księżycowych dołów, zapewniając ludzkości pierwszy z bliska widok podziemnych królestw Księżyca.

Moon Diver: łazik terenowy

Moon Diver to koncepcja łazika zdalnie sterowanego, zaprojektowanego do eksploracji nierównego terenu księżycowych dołów. W przeciwieństwie do innych łazików wysłanych na inne planety, Moon Diver nie będzie potrzebował rampy, aby zjechać ze swojego lądownika; zamiast tego jest wyposażony w specjalistyczne możliwości zjazdu po stromych zboczach. Uwięź przymocowana do łazika będzie zapewniać zasilanie i łączność podczas zjazdu.

Eksploracja naukowa księżycowych dołów

Cele naukowe misji Moon Diver są wieloaspektowe. Badając odsłonięte warstwy skalne w ścianach dołu, naukowcy mają na celu rozwikłanie geologicznej historii Księżyca, w tym rodzajów, strumieni i skal czasowych starożytnych erupcji lawy. Instrumenty łazika przeanalizują również mineralogię i elementarną chemię cech skał, potencjalnie ujawniając, czy Księżyc kiedykolwiek posiadał atmosferę podobną do Marsa.

Potencjał dla przyszłej eksploracji Księżyca

Poza swoją wartością naukową, misja Moon Diver ma również znaczenie dla przyszłej eksploracji Księżyca przez ludzi. Jaskinie księżycowe mogą zapewnić schronienie dla przyszłych urządzeń, a nawet centrów badawczych z załogą. Oferują ochronę przed promieniowaniem, mikrometeorytami, pyłem księżycowym i ekstremalnymi wahaniami temperatury. Eksplorując te głębokie księżycowe doły, naukowcy mogą lepiej zrozumieć potencjał stworzenia podziemnej bazy księżycowej.

Projekt i możliwości Moon Diver

Moon Diver wyląduje w odległości kilkuset stóp od swojego docelowego dołu i będzie działał jako kotwica dla mniejszego, dwukołowego łazika o nazwie Axel. Axel będzie przenosił wiele ładunków użytecznych instrumentów, w tym kamery stereo do obrazowania z bliska, kamerę dalekiego zasięgu, mikroskop multispektralny i spektrometr rentgenowski cząstek alfa.

Podczas gdy Axel będzie zjeżdżał do dołu, będzie działał podobnie do ludzkiego linoskoczka, huśtając się i uderzając w ściany. Instrumenty naukowe zostaną rozmieszczone i będą zbierać dane w tych punktach kontaktu. Podczas swobodnego spadania łazik zarejestruje obrazy swojego otoczenia.

Po dotarciu na dno dołu Axel zbada dno jaskini, zapewniając ludzkości pierwszy z bliska widok podziemnych królestw Księżyca. Łazik przenosi sześć razy więcej uwięzi, niż potrzebuje, co pozwala mu zejść na najgłębsze głębokości jaskini i odkryć, co znajduje się poniżej.

Konkurs o wybór

Moon Diver będzie konkurował o wybór w ramach niskobudżetowego programu misji klasy Discovery NASA. W przypadku wyboru misja wystartowałaby na Księżyc około 2025 roku. Konkurujące propozycje przedstawione na LPSC obejmują misje na Trytona, największy księżyc Neptuna, i Io, wulkaniczny księżyc Jowisza.

Eksploracja Księżyca: długoterminowy cel

Misja Moon Diver jest częścią długoterminowego celu NASA dotyczącego eksploracji Księżyca. Agencja planuje zbudować placówkę księżycową na orbicie wokół Księżyca i wykorzystać stację jako przyczółek dla misji załogowych na powierzchnię. Jednak zanim powrócą astronauci, mały, dwukołowy łazik, taki jak Moon Diver, mógłby zbadać głębokie księżycowe doły, aby ocenić ich potencjał dla przyszłego osadnictwa ludzi i eksploracji naukowej.

Eksplorując ukryte głębie Księżyca, Moon Diver obiecuje odkryć nowe spostrzeżenia na temat przeszłości naszego niebiańskiego sąsiada i utorować drogę przyszłej eksploracji księżycowej i odkryciom naukowym.