Büyük Müzelerde Cinsiyet ve Etnik Köken Temsili

PLoS One dergisinde yayınlanan çığır açan bir çalışma, büyük ABD sanat müzelerinin koleksiyonlarında şaşırtıcı bir çeşitlilik eksikliğini ortaya çıkardı. Çalışma, 18 önemli müzede 40.000’den fazla sanat eserini analiz etti ve öne çıkan sanatçıların %85’inin beyaz, %87’sinin ise erkek olduğunu buldu.

Bu çeşitlilik eksikliği onlarca yıldır bir endişe kaynağı olmuştur. 1989’da feminist kolektif Guerrilla Girls ünlü bir şekilde şu soruyu sordu: “Kadınların Met’e Girmek İçin Çıplak Olmaları Gerekiyor mu? Müze?” Provokatif soruları, Metropolitan Sanat Müzesi’nin kadın temsilindeki eksikliğe dikkat çekti.

Çalışmanın Metodolojisi

Williams College’dan Chad Topaz ve meslektaşları tarafından yapılan son çalışma, kültürel kurumların sanatsal çeşitliliğine yönelik ilk geniş çaplı araştırmadır. Met, Art Institute of Chicago ve National Gallery of Art gibi müzelerin kalıcı koleksiyonlarında temsil edilen yaklaşık 10.000 sanatçının listelerini oluşturdular.

Sanatçıların cinsiyetini ve etnik kökenini belirlemek için araştırmacılar, Amazon’un Mechanical Turk kalabalık kaynak kullanma platformu aracılığıyla işçi aldılar. Her isim kümesi en az beş sınıflandırma turundan geçti ve fikir birliğine varmak için yanıtlar çapraz kontrol edildi.

Bulgular: Beyaz Erkekler Hakim

Araştırmacılar, beyaz erkeklerin örneklemi domine ettiğini ve nihai veri havuzunun %75,7’sini oluşturduğunu buldular. Beyaz kadınlar %10,8 ile geride kaldı, ardından Asyalı erkekler (%7,5) ve İspanyol erkekler (%2,6) geldi. Hem cinsiyet hem de etnik kökene göre temsil edilen diğer tüm gruplar %1’den daha düşük oranlarda kaydedildi.

Müzeler Arası Farklılıklar

Bazı müzeler diğerlerinden daha iyi sonuçlar alsa da temsildeki farklılıklar yine de önemliydi. Örneğin, Afrikalı-Amerikalı sanatçılar, incelenen tüm müzelerdeki %1,2’lik orana kıyasla, Atlanta High Museum of Art koleksiyonundaki sanatçıların %10,6’sını oluşturuyor. Los Angeles Çağdaş Sanat Müzesi, İspanyol sanatçıların eserlerinin yaklaşık üç katını ulusal ortalamanın üzerinde barındırıyor.

Bununla birlikte, diğer müzeler beklentileri karşılayamadı. National Gallery of Art, koleksiyonundaki sanatçıların %97’sinden fazlasının beyaz ve %90’ının erkek olduğu bir tabloya sahipti. Sanat tarihinde daha fazla çeşitliliğe sahip bir döneme odaklanmasına rağmen, New York City’deki Modern Sanat Müzesi, koleksiyonunda yalnızca %11 kadın sanatçı bulunduruyordu.

Çalışmanın Sınırlamaları

Çalışmanın bazı sınırlamaları vardır. Yazarlar, kimlikleri neredeyse kesin olarak belirlenemeyen sanatçıları dahil etmediler ve aralarında muhtemelen renkli insanlar olan yüzyıllar öncesinden isimsiz yaratıcıları dışarıda bıraktılar.

Koleksiyon Hedefleri ve Çeşitlilik

İlginç bir şekilde, çalışma, bir müzenin belirtilen koleksiyon hedefleri ile genel çeşitlilik düzeyi arasında çok az korelasyon buldu. Bu, müzelerin belirli zaman dilimlerine ve coğrafi bölgelere odaklanmalarını değiştirmeden koleksiyonlarındaki çeşitliliği artırabileceklerini göstermektedir.

Harekete Geçirici Çağrı

Sanat müzesi koleksiyonlarındaki çeşitlilik eksikliği, ele alınması gereken kalıcı bir sorundur. Müzelerin topluluklarının çeşitliliğini temsil etme ve sanatı herkes için erişilebilir kılma sorumlulukları vardır.

Kadınların, renkli insanların ve diğer az temsil edilen grupların koleksiyonlarındaki temsilini artırarak müzeler, herkes için daha kapsayıcı ve eşitlikçi bir sanat dünyası yaratabilirler.

“Objeler: ABD”nin (1969) Mirası

1969’da Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi, çeşitli ve canlı Amerikan stüdyo sanatları hareketini sergileyen çığır açan bir sergi olan “Objeler: ABD”yi açtı. Belirlenmiş ve yeni sanatçıların 500’den fazla eserini sergileyen sergi, sanat dünyası ve ötesi üzerinde derin bir etkiye sahipti. Hareketi yeni bir meraklı nesline tanıttı, Amerikalı sanatçılara çalışmalarını küresel bir sahnede sergilemeleri için bir platform sağladı ve ağırlıklı olarak beyaz ve erkek olan sanat ortamını çeşitlendirmeye yardımcı oldu.

21. Yüzyılda El Sanatlarının Yeniden Canlanması

Bugün, bir sanat formu olarak el sanatlarına olan ilginin yeniden canlandığına tanık oluyoruz. Sanat ve el sanatları arasındaki bir zamanlar net olan ayrım, seramikler, fiber sanatlar ve diğer el yapımı nesnelerin büyük sanat galerilerine ve kurumlarına girmesiyle bulanıklaşıyor. Bu rönesans, kısmen el sanatlarında yer alan beceri ve yaratıcılığa duyulan artan takdirin yanı sıra, giderek daha dijitalleşen bir dünyada özgünlük ve bağlantı arzusuyla yönlendiriliyor.

R & Company’de “Objeler: ABD 2020”

Orijinal serginin ruhuna uygun olarak, R & Company, çığır açan gösterinin çağdaş bir yeniden yorumu olan “Objeler: ABD 2020″yi sunuyor. Şu andan Temmuz 2021’e kadar sergilenen sergi, hem orijinal “Objeler: ABD”nin öncü isimlerini hem de yeni nesil çağdaş heykeltıraşlar, ahşap işçileri, cam ustaları ve seramikçiler olmak üzere 100 sanatçının 100 eserini içeriyor.

Kalıbı Kırmak: Çağdaş El Sanatlarında Çeşitlilik ve Kapsayıcılık

“Objeler: ABD 2020”, çeşitlilik ve kapsayıcılık konusundaki bağlılığıyla benzersizdir. Sergi, sanat biçimlerinin geleneksel hiyerarşisine meydan okuyarak çok çeşitli bakış açılarını, stilleri ve metotları sergiliyor. Yeni sanatçıları yerleşik isimlerle birlikte sunarak sergi, yeni seslerin duyulması için bir platform sağlıyor ve daha kapsayıcı ve eşitlikçi bir sanat dünyasını destekliyor.

Ebitenyefa Baralaye: Çağdaş Seramikte Yükselen Bir Yıldız

“Objeler: ABD 2020″de yer alan çağdaş sanatçılar arasında, Nijerya doğumlu, Detroit merkezli bir seramikçi, heykeltıraş ve tasarımcı olan Ebitenyefa Baralaye yer alıyor. Özellikle Toshiko Takaezu olmak üzere, orijinal “Objeler: ABD”nin çığır açan sanatçılarından ilham alan Baralaye, kimlik, miras ve insanlık durumu temalarını araştıran zarif ve düşündürücü eserler yaratıyor. Sergideki iki eseri, “Meiping” ve “Serpent I”, form ve sır konusundaki ustalığını ve çalışmalarına bir sıcaklık ve aşinalık hissi aşılama yeteneğini sergiliyor.

“Objeler: ABD”nin Kalıcı Etkisi

İlk çıkışından 50 yılı aşkın bir süre sonra, “Objeler: ABD” sanatçıları ve küratörleri etkilemeye ve onlara ilham vermeye devam ediyor. Serginin, öne çıkan sanatçıların biyografilerini ve çalışmalarını içeren kataloğu, akademisyenler ve meraklılar için vazgeçilmez bir başvuru kaynağı olmaya devam ediyor. Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi’nde kıdemli halk programları koordinatörü Gloria Kenyon, “Objeler: ABD”yi, el sanatlarını halka yeni bir şekilde erişilebilir kılmak ve sanat dünyasında daha çeşitli seslere kapı açmakla övüyor.

Modern Sanat Dünyasında El Sanatlarının Gücü

“Objeler: ABD 2020” küratörlerinden Glenn Adamson, yakın zamanda yazdığı bir denemede, el sanatlarının sanat dünyasının geleceği için çok önemli olduğunu savunuyor. El sanatlarının çeşitliliği teşvik etme, geleneksel hiyerarşilere meydan okuma ve giderek dijitalleşen bir çağda çok ihtiyaç duyulan el yapımıyla bağlantı sağlama potansiyelini vurguluyor. El sanatlarını benimseyerek sanat dünyası zenginleşebilir ve daha kapsayıcı ve anlamlı hale gelebilir.

El Yapımı Nesneleri Destekleme Çağrısı

R & Company’nin kurucu ortağı Evan Snyderman, el yapımı nesnelere yönelik mevcut hareketin sanatın geleceği için olumlu bir işaret olduğuna inanıyor. Koleksiyoncuları ve meraklıları, çağdaş el sanatı sanatçılarının çalışmalarını desteklemeye ve eserlerine giden beceriyi ve yaratıcılığı takdir etmeye teşvik ediyor. Bunu yaparak, Amerikan stüdyo sanatları hareketinin canlılığını ve evrimini sağlamaya yardımcı olabiliriz.